Lustrum Viering

Toespraak van Luc Meurrens

Administrator

Lustrumviering

Maritieme Kring Antwerpen

Edward Teixeira de Mattos, René Bolsens, Georges Lambrechts…
Hoogstwaarschijnlijk namen die de meesten onder u niets meer zeggen. Edward, directeur bij Muller- Thomson en Georges Lambrechts, eigenaar van Simon Smits, waren de eerste voorzitters en mede initiatiefnemers van onze Kring, begin van de jaren zeventig. René Bolsens, stafmedewerker op de Kamer van Koophandel en Nijverheid (toen nog KKNA), was onze eerste secretaris, inderdaad meer dan veertig jaren geleden.
Er circuleren vele wordingsverhalen en data over en rond het ontstaan van de Maritieme Kring. Een beetje zoals bij de evangelies, elk vanuit een eigen invalshoek, eigen herinneringen en percepties.


De Maritieme Kring : geboren uit een uitdaging!
In de lente van 1971 – het kan ook 1970 geweest zijn – wensten de Scheepvaartkring Rotterdam en de Havenkring Amsterdam een bezoek aan de Antwerpse haven te brengen. Zij hadden zich met hun vraag aangemeld bij de Antwerpse Kamer en, mercantiel zoals de Kamer toen ook reeds was, werden Antwerpse Havenbedrijven van Nederlandse origine aangeschreven om én het bezoek te sponsoren én tegelijkertijd deel te nemen aan de ontvangst. Het ging toen nog redelijk goed in de “ maritime” en bedrijven zoals Belgian Pakhoed, Furness, Muller Thomson, Ruys & C°, Van Ommeren, Pays…gingen op de uitnodiging in. We maakten het klassieke havenbezoek, al dan niet aan boord van een Flandria en we lunchten op de CMB Terminal. Er heerste een schitterende ambiance en ja, mannen, zo iets moesten we hier ook oprichten.
En toen werd het een tijdje stil.


Tot in de zomer van 1972, de Amsterdamse Havenkring ons uitnodigde voor een tegenbezoek. Op het programma stond een bezoek aan het Scheepvaartmuseum, toen in volle renovatie, een lunch en bezoek aan de Bols distillerie. De juiste volgorde van het bezoek herinner ik me niet meer. We waren met de trein naar Amsterdam getrokken en op de terugreis, enthousiast door de “wittekes”, besloten we de uitdaging aan te gaan en de naam Maritieme Kring Antwerpen was geboren. Ik denk dat we in die warme treincoupé met een zestal Antwerpenaars waren: Teixeira de Mattos, Georges Lambrechts, Jan Spaas, Roger De Paepe, René Bolsens of Charles Mermans en ik zelf.
En inderdaad –noteer het goed op 12 oktober 1972 – zijn we in “Restaurant Withof” in de Lange Klarenstraat van start gegaan.


Maar nu moesten we natuurlijk nog leden vinden! En dan moeten we even terug gaan in de geest van die tijd. De maritieme wereld in Antwerpen bestond enerzijds veelal uit familiale bedrijven en waarvan de hogere directie, meestal aandeelhouder in de vooraanstaande scheepvaartagenturen en expeditiebedrijven, elkaar ontmoette in de Fédération Maritime of andere Associations Professionelles of beter nog in de Quartier Latin. 


Verder waren er apart van het voetvolk die aan het manifest of de booking desk werkten, de procuratiehouders: mannen opgegroeid en gemazzeld in de stiel: de “techneuten”. Zij ontmoetten elkaar meestal één of twee keer per week in het fraaie kader van de “Beurs” aan de Meir. Zij onderhandelden er over de vrachtprijzen. Het was inderdaad de plaats waar vraag (beschikbare scheepsruimte) en aanbod (de goederen) elkaar ontmoetten. Vervolgens ging het richting van de vele cafékes in buurt om een kaartje te leggen of “stekskentrek” te spelen om uit te maken wie de pinten moest betalen.


En in die omgeving kwamen ook meer en meer jongeren terecht met een universitaire opleiding, van Saint Ignace, de Schilderstraat of de Zeevaartschoolschool met een theoretisch gevormde achtergrond. Zij/ wij zochten natuurlijk naar netwerk verbinding om in deze wereld een plaats te vinden.
Op die manier rekruteerden we jonge vrienden uit het milieu van de Jonge Economische Kamer, vanuit onze studietijd terwijl ook onze gewaardeerde oudere stichters hun vrienden en relaties meebrachten naar onze maandelijkse lunch of avondbijeenkomsten, met agenda en gastspreker, keurig georganiseerd door de voorzitter en de secretaris. 
En wie zegt leden, die zegt natuurlijk ook “vereniging”! En in Vlaanderen betekent dat het opstellen van standregelen, van aanvaardings –ontslag criteria, in het begin allemaal wat flou nog en ik herinner me nog de woorden van Louis Akkermans die zich afvroeg of we “eigenlijk een occulte vereniging waren”?
Al snel kwamen we tot een reglement van inwendige orde: welke beroepsgroepen uit de transportsector willen we aanspreken? Wat zijn onze doelstellingen? En die bepaalden we als volgt “DE BEVORDERING VAN DE INDIVIDUELE BETREKKINGEN TUSSEN DE LEDEN – misschien dat juist daarom geen dames tot de kring werden toegelaten- // BEWERKSTELLIGEN VAN DE VRIENDSCHAP// EEN POLITIEK VAN GOEDE SAMENWERKING REALISEREN”. Het ledenaantal wensten wij te beperken tot 30. Trouwens telden we in augustus ’74 reeds 25 leden en werd het streefgetal van 30 in ’75 bereikt. (Vandaag meer dan 60)
Maar ook een goede pédigrée ofte stamboom was noodzakelijk! Om lid te kunnen worden wilden we alles weten: diploma’s en militaire graad , leeftijd en beroep van de echtgenote –van het woord partner was in die tijd nog geen sprake, foei- aantal, geslacht en leeftijd van de kinderen . En dat was niet alles: een snuffelprocedure werd opgestart met in enkele gevallen een afgang van en door de peter.


Vanaf ’73- ’74 ging het snel: we kwamen aanvankelijk bijeen voor lunch vergaderingen in het “Withof”,”Sint Jacob van Galicië”, “De Gulden Beer”, “Restaurant Ter Schriecken” en “Argo”. De prijzen voor spijs en drank waren schappelijk en meestal verdwenen bovengenoemde restaurants van de kaart na onze passage. Eind zeventiger jaren werd meer en meer geopteerd voor avondbijeenkomsten en de RYCB, nu onze thuishave. We hebben vele goede en minder goede gastsprekers gehad , we hadden steeds uitstekende tot uitmuntende voorzitters. Er heerste een schitterende ambiance, de vriendschappen werden uitgebouwd en niet zelden kwamen we thuis toen het ochtendgloren reeds in de lucht hing.


Na verloop van tijd beseften we ook dat vernieuwing en aantrekken van nieuwe en jonge(re) leden een noodzaak was. En op woensdag 25 september 1985 te 19.15 was het zover en bevatte onze agenda slechts één agendapunt: “KENNISMAKING”. We ontvingen een 13 tal gloednieuwe snaken, uitvoerig besnuffeld – hun curriculum zit trouwens nog steeds in de archieven- als nieuwe leden in ons midden. Acht hiervan zijn trouwens nog steeds actief lid van de Kring.


Ik ga u niet langer met geschiedenisfeiten op de proef stellen. Misschien nog enkele mythen ontkrachten. Zo was wijlen Charles Mermans niet de “eeuwigdurende” secretaris, zoals geregeld voorgesteld. René Bolsens nam de functie waar tot 1974 (?) –hij verliet de Kamer om over te stappen naar SKM van Reggie Meyers . Charles nam over en bleef onze deskundige notuleerder tot 1991 –het secretariaat was ondertussen van de Kamer naar het Kabinet van Mtr Raimond Dobson op de Frankrijklei verplaats. Raimond neemt enkele jaren de functie van secretaris over en Charles is penningmeester. Vriend Raimond overlijdt in 1995 en het secretariaat verhuist naar Varant op de Linkeroever. Met Charles terug secretaris tot Michel Janssens in 2007 overneemt. Onze dank gaat uit naar al deze toegewijde vrienden. 


Waarde voorzitter, in het Groot Woordenboek der Nederlandse Taal lees ik dat een lustrum uit het latijn komt en oorspronkelijk een zoenoffer was dat elke vijf jaar werd gebracht en een reinigingsfeest dat elke vijf jaar aan het volk werd aangeboden. De hedendaagse betekenis is de viering van een vijfjarig tijdperk in een vereniging. Laat het vandaag een verlate viering zijn die wij en onze echtgenotes met veel dank aanvaarden. Het was trouwens Charles die ooit zei: EEN GOUDEN REGEL VAN ONZE CLUB IS DAT DE “KRING ZICH NIET AL TE ERGAU SERIEUX NEEMT”. En daarom zijn alle redenen tot feesten goed.


Nog een laatste woord: bij het overlopen van de ledenlijsten is het me opgevallen dat in de loop van deze veertig jaren vele leden, vrienden ons ontvallen zijn. Voor wij het glas der vriendschap drinken zou ik graag samen met u allen hen in een moment van stilte willen gedenken.
Ik wens jullie allen verder nog een prettige avond toe en nu op naar 2022